Stichting Elektrisch Varen15 april 2009
Reeuwijk aan basis van elektrisch varen
Reeuwijker Hans Asyee, de eerste voorzitter van de Stichting Elektrisch Varen, had zelf al voordat de stichting een feit was, een elektromotortje onder z’n bootje gefriemeld, vertelt Wim Renssen.
,,Als ik met pensioen ben, ga ik daar meer werk van maken,’’ riep de pionier destijds uit. En dat gebeurde uiteindelijk in februari ’92, toen de stichting werd opgericht. Naast Asyee zaten nog vier Reeuwijkers achter de bestuurstafel, de meesten al met pensioen en zo ook Wim Renssen.
,,In het begin was het echt een Reeuwijkse aangelegenheid, met als doel het bevorderen van het elektrisch varen. De stichting wilde daarnaast ook meteen landelijk optreden.’’ Renssen nam onlangs afscheid als voorzitter van de stichting. Hij was Hans Asyee in ’96 opgevolgd in die rol.
Over het ontstaan van de belangenclub herinnert Renssen zich hoe zijn voorganger destijds als roeier en zeiler genoot van de stilte op de Reeuwijkse Plassen. ,,De verbrandingsmotor kwam steeds meer voor, maar hij wilde de stilte bewaren. Als je honderd zeilboten in een wedstrijd hebt, hoor je niks. Maar met één motorboot wordt dat al totaal anders.’’
Bij de eerste vergadering in het Wapen van Reeuwijk waren er demonstratieboten uit Duitsland en Engeland. Maar het publiek viel lastig te overtuigen van de recreatieve waarde van de fluisterende boot, die toch wel degelijk vooruit kwam. ,,Er waren verschillende vooroordelen: ‘M’n snoer is te kort om elektrisch te varen’, ‘een accu is milieuonvriendelijk’, ‘het is niet zuinig want voor elektriciteitsopwekking moet eerst een centrale draaien’ en ‘je kunt maar een half uurtje varen met zo’n bootje’.
Het was geen sinecure tegen die weerstand in te gaan, verduidelijkt Renssen. Maar het was een mooie missie voor een goede zaak, beklemtoont hij ook. Het ging er in de eerstel plaats om respectvol om te gaan met het kwetsbare natuurgebied dat het Reeuwijkse Plassengebied is. ,,Het was helemaal ideëel, we hadden geen inkomsten, afgezien van de contributie die we van donateurs kregen, circa 200 in het begin. En we hadden te maken met kleine bedrijfjes zonder veel geld. Als je dan de grote motormerken tegen je hebt, zoals Mercury of Yamaha, dan wordt het nog moeilijker.’’
De stichting groeide uiteindelijk vanuit het Groene Hart toch uit tot een landelijke organisatie. Een van de redenen daarvoor was de interesse van de watersportbeurs Hiswa in de Amsterdamse RAI. ,,Ze vroegen of we een paviljoen wilden inrichten rond het thema elektrisch varen.’’
Dat werd het begin van een traditie die een paar jaar bleef. ,,Het was een prachtige stand, de RAI zag in dat zich een nieuwe markt aan het ontwikkelen was.’’
Van het een kwam het ander, er werden conferenties georganiseerd, lezingen gehouden. ,,Langzaamaan drong tot een groter publiek het besef door dat het elektrisch varen toch een issue was.’’
Voorbeelden daarvan zijn te vinden in onder meer Giethoorn, Amsterdam, de kop van Noord-Holland, Delft en Den Bosch. En dichterbij, in Nieuwkoop. ,,Op al die plaatsen kon het publiek kennismaken met elektrisch varen door in een boot te stappen. En daardoor groeide het besef dat het toch zo gek nog niet is.’’
Het is, terugblikkend, wel langzamer gegaan dan voorzien. ,,Toen we begonnen, dachten we dat we met een jaar of vijf wel zouden zijn waar we eigenlijk nu, bijna twintig jaar later, pas zijn. We wilden meer, maar de financiële middelen ontbraken. Zo had ik graag gezien dat er al eerder servicepunten waren gekomen in het land. Dat was voor die kleine bedrijfjes niet mogelijk, dus zei ik dat ze op dat punt moesten samenwerken. Ze wilden hun kennis echter niet delen. Nu zijn ze er wel.’’
Een andere verbetering kwam van de fabrikanten. ,,Op een gegeven moment ging ook de industrie zich er meer voor interesseren. Ze ontwikkelden nieuwe motoren waarmee langer en toch nog zuinig gevaren kan worden. De techniek verbeterde, maar die processen gaan langzaam.’’
De elektrisch aangevoerde boot - Renssen heeft er vanzelfsprekend zelf ook een achter zijn woning aan de ’s-Gravenbroekseplas, een klein Portugees sloepje - is duidelijk op weg naar een breder publiek. Er kwamen al rondvaartboten op elektrokracht; in Friesland heeft de provincie plannen om het vervoer op en naar het water milieuvriendelijker te maken. Een stimulerende subsidie op het elektrisch varen van 270.000 euro is onderdeel van een pakket maatregelen rond duurzame energie. Het moet bijdragen aan een schone en gezonde noordelijke provincie. Wim Renssen is bijna twintig jaar bestuurslid geweest. ,,Als je het zo lang gedaan hebt, dat is al te lang. We wilden al eerder het bestuur verjongen.’’
Die verjonging is uiteindelijk gelukt. Bij zijn afscheid formuleerde Wim Renssen het als volgt: ‘Nieuwe mensen, nieuwe ideeën, een jonger team neemt de boot over’. Een van hen is overigens Reeuwijker Anton Schiere.
Bron: AD.nl
|